Wat bezielt toch die 40 plusser?


heren B, Biddinghuizen, 6 januari 2010
foto Olaf Lemaire
Amsterdam, woensdagavond 14 november 2012. Er staat weer een marathonwedstrijd voor de masters “40 plussers” op het menu. Start tijd 22:00 uur waarop er toch al mensen zijn die aan hun bed beginnen te denken. Op een dergelijke avond dien je het slaapgevoel te verdringen en de veer tot het uiterste op te draaien. Waarom doen we dit? Is dat nu genieten?

Zo’n uurtje van te voren ga je als individualist naar de baan, waarna je je tas wegzet in de volle kleedkamers. Een begroeting van mijn kant is er dan altijd zo van "goedenavond fellows", en dan "oh als ik het zo zie, zijn jullie er allemaal klaar voor?". Men kijkt alsof ik ze uit hun natte droom haal. De concentratie is daar. Na kort inrijden dienen we ons naar de startstreep te begeven. Strakke gezichten. Zou het genieten nu afgelopen zijn en begint de strijd van overleven? Komt dan nu de bewijsdrang naar boven?

Het startschot voor de 50 ronden valt en de meute komt op gang. Aftasten, uitlooppogingen. Wie is er weg, wie gaat er mee? Hoeveel rijders weten een rondje te pakken? Wanneer mogen we afsprinten? Kunnen we de speaker wel horen? De eindstreep komt in zicht. Posities worden ingenomen. Het duwen en trekken is begonnen. De longen worden uit het lijf geschaatst. Verzuring van de beenspieren is een vervolg... Jaaaaaaaaa daar is de finish. Het uithijgen is begonnen. De balans wordt opgemaakt. Redenen worden genoemd die behoren bij de behaalde resultaten. Het is teveel om op te noemen. Wel genoten?

Gezellig gaan we met zijn allen onder de douche om de bezwete, pezige lichamen, fris en fruitig te maken. Het echte napraten begint dan in de “Scheve Schaats”. Heel gezellig. Na middernacht komen we weer thuis, kruipen achter moeders gebreide broek en vragen ons af: zou het dan toch genieten zijn?
column door Leendert Wals
seizoen 2012-2013