Recht of onrecht?

zondag 2 februari 2014

Het speelt de hele week al door mijn hoofd, de diskwalificatie van Tom van Vliet in de C2 marathon van afgelopen zondag! Wat gebeurde er nu precies? Allereerst moet ik melden dat ik geen persoonlijke voorkeur voor een rijder heb. Niet voor de persoon Tom van Vliet, maar ook niet voor Harm Smit, of wie dan ook die actief is in de C2 categorie. Ik ben er zelf voor mijn eigen wedstrijd en daarbij kijk ik naar de C2 competitie. Een competitie die dit jaar leuk is. Boeiend zelfs, er speelt zich van alles af in dat voortrazende peloton en uiteindelijk komen daar, ondanks dat er steeds een ander koersverloop is, steeds dezelfde namen weer bovendrijven in de uitslagen.

Het gebeurt niet vaak dat er iemand in het marathonschaatsen gediskwalificeerd wordt en al zeker niet bij een zondagavond marathon om de Mijnten marathoncompetitie. Toch haalde scheidsrechter Wim Westerveld Tom een kwartiertje na de finish uit de uitslag. Er waren protesten geweest. En ja, natuurlijk is er zo nu en dan rumoer in het peloton. Er wordt veel gekletst, misschien wel teveel? We zien altijd clubs die rijden voor hun leider. Zo hebben de GHV mannen al jaren voor Lambert Borsen gereden. Maar had Lambert ook niet zonder hun inzet gewonnen? Dit jaar rijdt er een groepje STW mannen voor Harm Smit die dit seizoen zijn rentree maakt in het peloton. Harm is door persoonlijke omstandigheden 2 seizoenen niet op het ijs te zien geweest. Een treetje lager is hij ingestapt en niet zonder succes. De 55 jarige Harm geniet en met hem een hele groep STW-ers. En ook ik geniet ervan. Van zijn aanvalslust en zijn fanatisme. Terecht staat hij eerste in het tussenklassement.

Nee, neem dan Tom van Vliet, de tegenpool. Nog geen 16 jaar, “een plakker”, een eenling, onzichtbaar in de wedstrijden, en ook daarbuiten, etc, etc. Tsja... wat moeten we hierover zeggen?

Word wakker zeg!! Tom, áls je het nu al niet bent, je kan wat mij betreft een klasbak worden. Je motortje is nu nog klein. Maar als 15 jarige sta je je mannetje in een peloton met mannen die al duizenden kilometers hebben weggetrapt op schaats en fiets. Mannen die gehard zijn door de vele trainingen, door de tegenslagen die zij hebben overwonnen. Jij toont karakter! Als een vlaggetje wapper je in een kopgroep achter Harm aan. Eigenlijk boven je macht maar je doet het! Je neemt zelfs over, niet altijd maar toch. Het zuur in je bovenbenen is terug te zien in je ogen die rood omrand zijn. Met je karakteristieke houding, met je handen op je bovenbenen, ben je mij opgevallen in positieve zin. Al 8 podiumplaatsen reed je in de 10 wedstrijden dat je van start ging. Nu kwam daar in de 11-de wedstrijd van jou een DQ achter je naam!

Na een zware koers, waarin ook jij hebt afgezien als een beest, zit je in een goede uitgangspositie. Tweede achter Max Bijlard van SC Gouda. Maar dan maak je volgens mij een grote fout. Je blijft zitten als het tempo zakt. En als dan op een 200 meter voor het einde Harm Smit in twee hogere versnellingen langskomt baal je. Je verliest. Bijlard zakt nog meer terug en je besluit hem te helpen. Iets wat in de skeelerwereld heel normaal is doe je: je gebruikt je handen. Simpel schaats je naar plaats twee, maar je baalt. Je baalt van jezelf van de keuzes die je maakte. Onmacht. Natuurlijk heb je het gevoel dat iedereen tegen je rijdt, maar dat is niet zo. Je ziet af, je verlegt je grenzen! Na afloop in de kleedkamer is er een C1 rijder die denkt dat hij over je moet oordelen. Maar wie is hij nu eigenlijk? Verder blijft het stil. Dan moet je bij de scheids komen, je emoties zitten hoog, te hoog. Het overleg met de scheids gaat mis en een logische berisping wordt zelfs een diskwalificatie. Jammer, balen zelfs. Maar al met al hoort het erbij. Dit vormt je, de koers en alles wat erbij hoort. Je hebt de benen, het talent. De toekomst is voor jou!

naam van de schrijver is bij de redactie bekend